තාත්තේ..

පිල් කඩ උඩ ඉඳ තනියේ ඇවිදිනව ද  තාත්තේ ..
හංදිය ළඟ ඇණ තියාන මඟ බලයි ද තාත්තේ ..
සායම ගිය පුස් සරමත් උරපත්තෙ ද තාත්තේ ..
උදේ හවා දහදිය හැලු ගත මහලු ද තාත්තේ ..

අලුත් ලොවක සිරි දැක දැක පුරයේ මම තාත්තේ ..
නුඹ හිස අතගා සනසනු බැරිව හිඳිමි තාත්තේ ..
බොජුන් නැතත් වේලට සරි කුසගිනි නිව් තාත්තේ ..
කඳුළු බිබී මා එන මඟ බලනවා ද තාත්තේ ..

දෙණියෙන්  පිය මන් කරවා ලොව හෙළි කළ තාත්තේ ..
මා සිරගත කළ පුර නුඹගෙන් ඈතයි මගෙ තාත්තේ ..
ගම අමතක නෑ මට තව එනවා මම තාත්තේ ..
මා එනතුරු මඟ බලාන නොඉඳින් නුඹ තාත්තේ ..

හිස අහසට පය පොළවට තිබුණට මගෙ තාත්තේ..
ගෙන්දගම් පොළව වෙනසයි අදහනු බෑ තාත්තේ..
නුඹෙ හීනය මල් පිපිලා හිනැහුණාට තාත්තේ ..
නෑ සුවඳ ක් සුවයක් ලැබ නුඹ නැතිදා තාත්තේ ..

මට අමතක දින ගණනට නුඹ මහලුයි තාත්තේ ..
එනදා මම ගම රට හෙට ඉන්නවාද තාත්තේ ..
නුඹ නොදුටු ව කැකුළු පිපුණු හීනය ගෙන තාත්තේ ..
එනවා මම නුඹ නාඩා ඉනු මැන මගෙ තාත්තේ ..

සුමුදු අමරසේකර